به گزارش ادارهکل روابط عمومی و امور بینالملل نهاد کتابخانههای عمومی کشور، در میان دهها موکب خدمترسان در مسیر مراسم وداع با «رهبر شهید ایران» به سمت مصلی، موکب فرهنگی «باید برخاست» نهاد کتابخانههای عمومی کشور، تصویری متفاوت از خدمت را پیش چشم زائران ترسیم کرد؛ جایی که کتابداران از سراسر کشور، با کتاب، متانت و مهربانی، میزبان مردمی بودند که برای وداع با رهبر شهید گرد هم آمده بودند.
«باید برخاست» جملهای که در میان رفتوآمد بیوقفه جمعیت، بیش از یک نام بهنظر میرسید؛ دعوتی برای حضور، خدمت و مسئولیت.
کتابداران نهاد کتابخانههای عمومی کشور از استانهای مختلف، کنار هم ایستاده بودند تا سهم خود را از این حماسه ملی، نه با سخنرانی و پذیرایی، بلکه با خدمت فرهنگی ادا کنند.
در یکسو، زائران خسته جرعهای آب مینوشیدند و نفسی تازه میکردند و در سوی دیگر، گفتوگو درباره کتاب جریان داشت. معرفی آثار مرتبط با سیره و اندیشه رهبر شهید، پاسخ به پرسشهای مخاطبان و مشاوره برای انتخاب کتاب، فضای موکب را از یک ایستگاه پذیرایی فراتر برده بود؛ اینجا کتاب نیز در آیین وداع، حضوری پررنگ داشت.
در میان قابهای فرهنگی موکب، پوستر «رهبر کتابخوان» بیش از هر چیز نگاهها را به خود جلب میکرد. بسیاری از زائران مقابل آن مکث میکردند، با اشتیاق عکس میگرفتند و تصویرش را ثبت و درباره کتابهای معرفیشده در کنار آن، پرسوجو میکردند.
این پوستر، تنها یک تصویر نبود؛ یادآور مردی بود که کتاب را همدم همیشگی خود میدانست و مطالعه را یکی از پایههای پیشرفت جامعه میشمرد.
اندکی آنطرفتر، سیل جمعیتی که از اقصینقاط کشور آمده بودند، آرام و پیوسته به سمت محل برگزاری مراسم حرکت میکرد. پرچمهای سرخ و سیاه بر فراز دستان مردم به اهتزاز درآمده بود و اشک، دعا و شعار، درهم آمیخته بود.
در میان این خروش مردمی، موکب «باید برخاست» آرام و بیادعا، روایت دیگری از حضور را رقم میزد؛ حضوری که از جنس فرهنگ بود.
قابهای ثبتشده از این موکب، تنها چند عکس خبری نیست؛ روایت لحظههایی است که فرهنگ در کنار خدمت معنا پیدا میکند. کتابداری که با حوصله کتابی را معرفی میکند، کودکی که کنجکاوانه به موکب نگاه میکند، افرادی که نام کتابی را یادداشت میکنند و درباره آن به گفتوگو میپردازند، سالخوردهای که دقایقی مقابل پوستر «رهبر کتابخوان» سکوت میکند؛ همه اینها، روایتهای کوچکی از یک حماسه بزرگاند.
شاید در میان دهها موکب خدمترسان، سهم نهاد کتابخانههای عمومی کشور متفاوتتر از دیگران بود؛ سهمی که با ترویج فرهنگ مطالعه، گفتوگو و دانایی معنا پیدا میکرد و نشان میداد کتابخانههای عمومی، تنها محل امانت کتاب نیستند، بلکه در روزهای بزرگ این سرزمین نیز در کنار مردم میایستند.
با پایان این مراسم، موکب «باید برخاست» نیز مأموریت خود را به پایان میرساند؛ اما تصویر کتابداران خادم، گفتوگوهای کوتاه درباره کتاب، پوستر «رهبر کتابخوان» و مردمی که در میان اشک و اندوه، دقایقی را به فرهنگ سپردند، در حافظه این روز تاریخی ماندگار میشود؛ گواهی بر اینکه فرهنگ، حتی در لحظههای وداع یک شهید نیز خاموش نمیشود و کتاب، همچنان چراغ راه یک ملت است.